NOTE! This site uses cookies and similar technologies.

If you not change browser settings, you agree to it.

I understand

SDGs for All

SDGs for All is a joint media project of the global news organization International Press Syndicate (INPS) and the lay Buddhist network Soka Gakkai International (SGI). It aims to promote the Sustainable Development Goals (SDGs), which are at the heart of the 2030 Agenda for Sustainable Development, a comprehensive, far-reaching and people-centred set of universal and transformative goals and targets. It offers in-depth news and analyses of local, national, regional and global action for people, planet and prosperity. This project website is also a reference point for discussions, decisions and substantive actions related to 17 goals and 169 targets to move the world onto a sustainable and resilient path.

ความแคระแกร็นคืออุปสรรคต่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในอินเดีย

โดย Sudha Ramachandran

บังคาลอร์ (IDN) – ความต้องการของอินเดียในการเพิ่มความพยายามของตนเป็นสองเท่าเพื่อลดภาวะแคระแกร็นในกลุ่มเด็ก ๆ ไม่ได้เป็นเพียงเพราะการพัฒนาด้านจิตใจและทางกายภาพของพวกเขา แต่ยังเกี่ยวกับความสามารถในการเรียนรู้และโอกาสในชีวิต อีกทั้งเพื่อให้ทันการณ์ตามกำหนดเวลาปี 2022 ที่กำหนดโดยภารกิจโภชนาการแห่งชาติ (National Nutrition Mission) ของตนและเพื่อให้โลกได้บรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ก่อนปี 2030 อีกด้วย

ตามระบบบริการสุขภาพแห่งชาติของอินเดีย – ภาพที่ 3 และ 4 (NFHS-3 และ 4) สัดส่วนของเด็กในประเทศที่ต่ำกว่าอายุห้าปีที่มีภาวะแคระแกร็นลดลงจาก 48% ในปี 2006 เป็น 38% ในปี 2016 ในขณะที่การลดภายในระยะเวลาสิบปีนั้นมีนัยสำคัญ โดยการลดลงต่อปีอยู่ที่เพียง 1%

ไม่เพียงแต่นี่คืออัตราการลดที่ช้าที่สุดท่ามกลางกลุ่มเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นใหม่เท่านั้น โดยที่อัตรานี้ เด็ก ๆ อินเดีย 31.4% จะแคระแกร็นลงภายในกำหนดเวลา 2022 จากการวิเคราะห์ด้านความปลอดภัยด้านอาหารและโภชนาการของอินเดียปี 2019 ที่มีการเตรียมการรายงานโดยโครงการอาหารโลกของสหประชาชาติ (UN World Food Programme) ที่ร่วมมือกับกระทรวงสถิติและการดำเนินโครงการของอินเดีย อินเดียควรลดภาวะแคระแกร็นลงอย่างน้อย 2% ต่อปีเพื่อบรรลุเป้าหมายภารกิจโภชนาการแห่งชาติ (National Nutrition Mission) ที่ 25% ในปี 2022

เจ้าหน้าที่ในกระทรวงสตรีและการพัฒนาเด็กของอินเดียบอกกับ IDN ว่าความแคระแกร็น (ความสูงต่ำกว่าเกณฑ์อายุ) คืออาการของภาวะโภชนาการต่ำเรื้อรัง และอินเดียคือบ้านของเด็ก ๆ ที่มีภาวะแคระแกร็นที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยเด็ก ๆ ราว 46.6 ล้านคนมีภาวะแคระแกร็น ดังนั้นแล้วความคืบหน้าในการจัดการกับความแคระแกร็นจะ “ส่งผลกระทบอย่างสำคัญ” ว่าชุมชนทั่วโลกจะสามารถดำเนินการเพื่อให้สำเร็จตามกำหนดเวลาภายในปี 2030 หรือไม่เพื่อบรรลุถึง SDG 2 ซึ่งมุ่งเน้นที่การยุติความหิวโหยและภาวการณ์ขาดสารอาหารในทุกรูปแบบ

มีการกล่าวว่าความแคระแกร็นและภาวะขาดโภชนาการต่ำรูปแบบอื่น ๆ เป็นส่วนของการเสียชีวิตในเด็กทั้งหมดเกือบครึ่งทั่วโลก ซึ่งเชื่อมโยงกับภาวะสมองที่ด้อยพัฒนา ส่งผลต่อความสามารถทางจิตใจและศักยภาพในการเรียนรู้ที่ลดลง รวมถึงประสิทธิภาพในการเรียนที่อยู่ในระดับต่ำ โดยทำให้บุคคลเกิดความเสี่ยงต่อโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับโภชนาการ เช่น โรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง และโรคอ้วน

Shoba Suri นักวิชาการอาวุโสที่องค์กรริเริ่มด้านสุขภาพของมูลนิธิเพื่อการวิจัยผู้สังเกตการณ์ (Observer Research Foundation) ที่ตั้งอยู่ในนิวเดลีกล่าวว่า ความแคระแกร็นมี “ผลที่ตามตลอดชีวิต” มันขัดขวางไม่ให้เด็กได้ตระหนักถึงศักยภาพแบบเต็มที่ของเธอในการศึกษาและดังนั้นแล้วทิ้งเธอไว้กับ “โอกาสทางอาชีพที่เหลือเพียงน้อยนิด” ในชีวิตของเธอในภายหลัง ความแคระแกร็นส่งผลกระทบต่อความสามารถของบุคคลในการหาเลี้ยงชีพ มีการประมาณว่าเด็กที่มีภาวะแคระแกร็นจะได้รับน้อยกว่า 20% ในฐานะผู้ใหญ่เมื่อเปรียบเทียบแบบบุคคลที่มีสุขภาพดี

Suri กล่าวว่าความแคระแกร็นมีความเกี่ยวข้องที่อาจเกิดขึ้นได้สำหรับการพัฒนาด้านเศรษฐกิจของอินเดียด้วยเช่นกัน จากการอ้างอิงการศึกษาของธนาคารโลก พบว่า “ความสูญเสียความสูงในผู้ใหญ่ 1% เนื่องจากภาวะแคระแกร็นในวัยเด็กเกี่ยวข้องกับความสูญเสียผลิตผลทางเศรษฐกิจ 1.4%”

เจ้าหน้าที่ภาครัฐกล่าวว่า จากการลดความแคระแกร็นของอินเดียจะทำให้สามารถ “พัฒนาผลิตภาพทางเศรษฐกิจ” ได้ โดยความสำเร็จในการป้องกันความแคระแกร็นจะกำหนดว่าชุมชนทั่วโลกจะสามารถบรรลุ SDG 8 ได้หรือไม่ ซึ่ง “มีเป้าหมายไม่ใช่เพียงการเติบโตทางเศรษฐกิจแต่เป็นความเติบโตที่รวมถึงกำหนดเวลาปี 2030 อีกด้วย” เธอกล่าวว่า ทั้งนี้เราไม่อาจบรรลุ SDG 8 ได้ ตราบเท่าที่ “ประชากรชาวอินเดียนับล้านยังคงมีภาวะแคระแกร็นและดังนั้นแล้วจึงไม่สามารถเข้าถึงอัตราการจ้างงานเต็มรูปแบบและมีผลิตผลได้”

มีการต่อสู้กับภาวะขาดสารอาหารเพื่อป้องกันปัญหาที่เกี่ยวข้องเช่นความแคระแกร็นในกลุ่มเด็กที่รัฐบาลอินเดียได้นำเข้าสู่โครงการที่มุ่งเน้นที่โภชนาการสำหรับเด็ก สิ่งสำคัญที่สุดในประเด็นเหล่านี้คือการบริการเพื่อพัฒนาเด็กแบบบูรณาการ (ICDS) ซึ่งมีการเปิดตัวในปี 1975 โดยโครงการนี้มีเป้าหมายที่การพัฒนาโภชนาการและสุขภาพสำหรับเด็กโดยการมอบอาหารเสริมทางโภชนาการ การสร้างภูมิคุ้มกัน และการตรวจสุขภาพสำหรับเด็กที่มีอายุระหว่าง 0-6 ปี

Suri กล่าวว่า อย่างไรก็ตาม ICDS ไม่สามารถเข้าถึงผลที่น่าพอใจได้ "การดำเนินการของโครงการที่ไม่ดี โดยขาดการตรวจสอบ ช่องว่างในความคุ้มครองผู้รับผลประโยชน์และทักษะที่เพียงพอของแรงงานในชุมชน" ที่อยู่ท่ามกลางเหตุผลสำหรับความล้มเหลวของ ICDS เพื่อลดความแคระแกร็นและปัญหาที่เกี่ยวข้องกับภาวะขาดสารอาหารได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

นอกจากนั้น โครงการเพื่อช่วยเหลือด้านโภชนาการส่วนใหญ่ในอินเดียมุ่งเน้นที่ระยะเวลาหลังเกิด แต่โภชนาการและสุขภาพของสตรีที่ตั้งครรภ์ส่งผลต่อการพัฒนาของทารกในครรภ์ ดั้งนั้นแล้วจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่โครงการด้านโภชนาการควรมีเป้าหมายที่สตรีที่ตั้งครรภ์ด้วยเช่นกัน

เจ้าหน้าที่รัฐบาลกล่าวว่า สิ่งที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ ในขณะที่ความแคระแกร็นเชื่อมโยงกับโภชนาการโดยตรง การศึกษาชี้ให้เห็นถึงบทบาทที่ปัจจัยอื่น ๆ เช่น สุขอนามัย สุขาภิบาล และการผลิตทางการเกษตรมีส่วนในการป้องกันด้านภาวะโภชนาการความแคระแกร็น ดังนั้นแล้วการป้องกันความแคระแกร็นไม่ควรเป็นข้อกังวลของเพียงกระทรวงสตรีและการพัฒนาเด็กเท่านั้น จึงเป็นสิ่งจำเป็นที่หลาย ๆ กระทรวงและหน่วยงาน รวมถึงผู้ที่รับผิดชอบในหน่วยงานด้านกลุ่มชนเผ่า น้ำและสุขาภิบาล การพัฒนาชนบท ฯลฯ ในการประสานงานร่วมกันเพื่อเร่งขั้นตอนในการลดความแคระแกร็นในประเทศ

ในปี 2017 รัฐบาลของอินเดียได้เปิดตัวโครงการที่ครอบคลุมของนายกรัฐมนตรีสำหรับ โภชนาการทางเลือก Abhiyaan (Holistic Nutrition (POSHAN) Abhiyaan) โดยเป้าหมายคือการกำหนดเพื่อลดความแคระแกร็น ภาวะพร่องโภชนาการ และน้ำหนักตัวแรกแต่ละคนเกิดต่ำ 2% และโรคเลือกจาง 3% ภายในปี 2022 โดย Suri กล่าวว่า มันจึง "ดูเหมือนเป็นคำสัญญา" เนื่องจากเป็นการ "เรียกร้องให้เกิดการประสานงานร่วมกันระหว่างหลายรัฐมนตรี"

อย่างไรก็ตาม โปรแกรมแห่งคำมั่นสัญญานี้กำลังถูกทำลายลงโดยความเพิกเฉยและการขาดการดำเนินการ กระทรวงสตรีและการพัฒนาเด็กได้มีการแจ้งกับรัฐสภาของอินเดียเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่ารัฐบาลแห่งรัฐหลาย ๆ แห่งไม่ได้ใช้ประโยชน์จากเงินทุนที่มีการจัดสรรถึงพวกเขาเพื่อการการดำเนินการในโครงการของ Poshan Abhiyaan ในขณะที่ Bihar ซึ่งเป็นผู้ที่กล่าวว่าได้ใช้ประโยชน์เพียงหนึ่งในสี่ของเงินทุนที่มีการจัดสรรนั้น ๆ ระบุว่า เบงกอลตะวันตกและโอริสสาไม่ได้แม้แต่เริ่มดำเนินการในโครงการนี้เลย ขณะที่กัวและคาร์นาตากาได้ยังไม่ได้เริ่มต้นใช้เงินทุนของตนเพื่อต่อสู้กับภาวะขาดสารอาหาร

บรรณาธิการใน Deccan Herald กล่าว " ไม่มีรัฐล้าหลังใดจากทั้งสี่รัฐที่สามารถเลี่ยงการใช้การดำเนินการโครงการ Poshan Abhiyaan ได้" เนื่องจากพวกเขาต่างมี "ระดับความรุนแรงของภาวะขาดสารอาหาร" ทั้งหมด โดยภาวะขาดสารอาหารโดยเฉลี่ยในเก้าเขตจาก 30 เขตของคาร์นาตากานั้นสูงกว่าระดับเฉลี่ยของประเทศ เปอร์เซ็นต์ของเด็กที่มีน้ำหนักตัวต่ำกว่าเกณฑ์ของคาร์นาตากานั้นสูงเกือบเท่ากับระดับเฉลี่ยของประเทศ ในสถานการณ์ดังกล่าว ไม่มีข้ออ้างใดจากรัฐบาลของรัฐที่เสนอตัวทำงานในการแก้ไขแนวทางที่เมินเฉยของตนต่อการขาดสารอาหารที่สามารถยอมรับได้"

ตามที่ Suri ชี้แจง การทำงานของโครงการเพื่อพัฒนาโภชนาการในกลุ่มเด็ก ๆ ควรมุ่งเน้นที่ 1,000 วันของชีวิตเด็ก เนื่องจากในช่วงนี้ “คือช่วงกรอบโอกาสที่สำคัญ” นอกเหนือจากนั้น การเผยแพร่ความตระหนัก “เกี่ยวกับภาวะพร่องโภชนาการ การให้นมบุตร และเด็กทารกและเด็กที่จะเกิด”

 [IDN-InDepthNews – 07 August 2019] สิ่งที่สำคัญก็คือหน่วยงานรัฐบาลและหน่วยงานต่าง ๆ ไม่สามารถดำเนินการต่อต่อสู้กับภาวะขาดสารอาหารและปัญหาที่เกี่ยวข้องโดยลำพังได้ ภาคส่วนเอกชนและประชาสังคม เช่นเดียวกับสถานศึกษาจำเป็นต้องเข้าร่วมโดยการจัดลำดับความสำคัญของการรับประทานอาหารที่เปี่ยมด้วยโภชนาการ [IDN-InDepthNews – 07 สิงหาคม 2019]

ที่มาของภาพ: OpEd in The Hindu – เพื่อการปลอดภาวะขาดสารอาหารในอินเดีย (For a malnutrition-free India)

Newsletter

Striving

Striving for People Planet and Peace 2019

Mapting

MAPTING

Fostering Global Citizenship

Partners

SDG Media Compact


Please publish modules in offcanvas position.